Rosnące ceny energii, zmiany klimatu i nowe przepisy środowiskowe to wyzwania, przed którymi stają lokalne władze samorządowe. Opisujemy, jak zmienia się sektor ciepłownictwa systemowego. Podpowiadamy, jak zaplanować zaopatrzenie miast w ciepło, wybierając efektywne i zielone źródła ciepła.
Według danych Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków ponad 2,5 mln przestarzałych kotłów na węgiel, w których spala się także odpady węglowe i śmieci, wciąż ogrzewa polskie domy. Tymczasem, zakaz użytkowania „kopciuchów” zaczął obowiązywać w kolejnym regionie – od 1 stycznia br. pozaklasowe kotły trzeba wymienić na ekologiczne źródła ciepła na terenie województwa śląskiego.
Za dwa lata efektywny system ciepłowniczy będzie się musiał wykazać co najmniej 5 proc. udziału energii odnawialnej. Wielkoskalowe pompy ciepła oparte na ściekach mogą się stać sposobem osiągnięcia tego progu.
Od kondycji ciepłownictwa zależy bezpieczeństwo energetyczne kraju. Transformacja sektora, jak szacują eksperci, do 2050 roku może pochłonąć nawet 466 mld zł.
Miasta poszukują innowacyjnych źródeł energii. Jednym z najbardziej obiecujących, ale wciąż niedocenianych, jest ciepło odpadowe. Czy polskie ciepłownictwo jest już gotowe na jego wykorzystanie?
Ciepłownictwo to strategiczny element krajowej infrastruktury, którego nie można dłużej zaniedbywać, przestrzega IGCP. Brak kompleksowej strategii rozwoju sektora może mieć daleko idące konsekwencje – zarówno ekonomiczne, jak i środowiskowe.
Transformacja ciepłownictwa systemowego prowadzona zgodnie z założeniami strategii dla sektora przedstawionymi przez Ministerstwo Klimatu i Środowiska ma zapewnić odbiorcom bezpieczną dostawę zielonego i tańszego ciepła.
